Summer is here!

Το καλοκαίρι είναι και επισήμως εδώ, κι εγώ απολαμβάνω τα καλά της ζωής σε νησί. Έχω ξεκινήσει τα μπάνια μου εδώ και δύο εβδομάδες, γεγονός που μου δίνει μια ελπίδα να αποτινάξω το εκρού του νεκρού που με κάνει να νιώθω τον Αύγουστο σαν τη μύγα μες στο γάλα τούμπαλιν. Η θάλασσα είναι βέβαια λίγο μπούζι, αλλά δεν πειράζει, να σφίξουμε και λίγο!

Περνάμε τα βράδια με τσιπουράκι δίπλα στη θάλασσα, ή με κρεπούλες σχολιάζοντας το νυφοπάζαρο που στήνεται στην παραλία. Μπορώ πλέον μετά από το βάναυσο έγκλημα συνδυασμού μωβ φορέματος με φραμπαλά λαμπάντα, με λευκά πέδιλα με αυτή τη βλακεία που είναι σαν περιβραχιόνιο στον αστράγαλο, στο οποίο έγινα μάρτυρας προσφάτως, να κατανοήσω γιατί τραγουδούσε με τόσο πάθος η Κούκα το στίχο «ρίξε στο κορμί μου σπίρτο να πυρποληθώ»…

Χτες βέβαια ανάμεσα στην επιλογή μπισκότου ή αμυγδάλου για την κρέπα, είχαμε και μια ανυπόμονη μπέμπα που δε μπορούσε να περιμένει για να βγει. Να σας ζήσει Ελευθερία το μπεμπέ, να τη χαίρεστε την μικρή σας πριγκήπισσα!

Άσχετο, τώρα που θυμήθηκα τη χτεσινή μας κουβέντα για γέννες, γιατί τη διαστολή τη μετράνε με κέρματα σε δραχμές; Με πήρε η μάνα μου να μου πει ότι είχαμε διαστολή διδράχμου και αναρωτιόμασταν όλοι πόσο ήταν το καταραμένο το δίδραχμο για να δούμε πότε να βγει η μπέμπα! Να μετράται σε σέντσια παρακαλώ, από τούδε και στο εξής! :@Ρ

Τα μικρά μας σιαμεζάκια μεγαλώνουν, άνοιξαν τα ματάκια τους και προσπαθούν να σκαρφαλώσουν στη φωλιά τους. Ο Σείριος τα κοιτάζει σαν εξωγήινα, εδώ που τα λέμε μοιάζουν και λίγο, και τους δίνει καμιά φάπα όταν δεν είναι η μαμά Μόιρα τριγύρω. Έχω κι άλλα, τρανά γατονέα αλλά σας τα φυλάω για έκπληξη.

Κατά τα άλλα ετοιμαζόμαστε για το επόμενό μας ταξιδάκι. Ετοιμαστείτε κι εσείς για νέο επεισόδιο, οι Μούκοι πάνε Σκωτία! Ήταν ένα ταξίδι που θέλαμε να κάνουμε πολύ καιρό τώρα, και φέτος νομίζω είναι η ιδανική χρονιά! Σε ένα μήνα λοιπόν θα δω το τέρας του Λοχ Νες (τι, δε θα μας κάνει τη χάρη να βγει λιγάκι, τόσα χιλιόμετρα θα κάνει η αρχοντιά μου για να δει τη Nessie),θα βολτάρω σε κάστρα και θα γυρίσω στο Ελλάντα με δυο βαλίτσες νεραϊδοπράγματα! :-D

Καλημέρα!

Το διάβασα στην Cook και μου έφτιαξε τη μέρα...οπότε είπα να φτιάξω και τη δική σας! :@)

"Πότε πότε έρχεται παρ'όλα αυτα στη ζωή μας,

όπως κι αν είναι κατά τα αλλα,

κάτι που μοιάζει με ευτυχία,

με εκπλήρωση και ικανοποίηση.

Ισως είναι καλό που δεν κρατάει ποτέ για πολύ.

Για τις στιγμές που κρατάει όμως αυτή η αίσθηση έχει υπέροχη γεύση,

οτι είσαι μόνιμα εγκαταστημένος κάπου,

οτι έχεις πατρίδα,

οτι έχεις φίλους σου τα λουλούδια,

τα δέντρα,

τη γη,

την πηγή,

η αίσθηση οτι είσαι υπεύθυνος για ένα μικρό κομματι γης,

για πενήντα δέντρα,

για μερικά παρτέρια,

για τα σύκα και τα ροδάκινα."

Χέρμαν Έσσε

Make a Smilebox slideshow

Χρόνια πολλά μανούλα!

Για την πρώτη φορά που με κράτησες αγκαλίτσα έτσι όπως ήμουν σαν τυλιγμένο σαλαμάκι στο μαιευτήριο,για την πρώτη φορά που με έκανες μπάνιο στον νιπτήρα,για την πρώτη φορά που μου κρατούσες το χέρι για να σταθώ όρθια,για το φιλί όταν είπα την πρώτη μου λέξη,για το χάδι όταν έπεσα πρώτη φορά από το ποδήλατο,για κάθε κυνηγητό με το πιάτο με το σπανακόρυζο,για κάθε καυγά στην εφηβεία,για κάθε καρδιοχτύπι στις εξετάσεις,για κάθε τηλέφωνο,για κάθε έγνοια,μανούλα σ'αγαπώ!

Τον πιάσατε το Μάη;

Καλό μήνα!

Μια και στην Κάλυμνο είναι κάπως δύσκολο να τον πιάσουμε το Μάη, κάναμε μια εκδρομή στην κοντινή Τέλενδο. Δεν είχα ξαναπάει, και ομολογώ ότι το μετάνιωσα που δεν την είχα επισκεφθεί νωρίτερα. Το καραβάκι που σε περνά απέναντι ξεκινά από το λιμανάκι στο χωριό Μυρτιές και η διαδρομή έχει διάρκεια μόλις πέντε λεπτά. Ο δήμος είχε οργανώσει μια μικρή γιορτή στην αποβάθρα,με τα έσοδα της οποίας θα ενισχυθεί το ταμείο του νησιού. Ομολογώ ότι εντυπωσιάστηκα, τόσο μικρό νησάκι και όλοι οι κάτοικοι βοηθούσαν για να περάσει όμορφα ο κόσμος. Υπήρχε πάγκος όπου μπορούσε κανείς να πάρει το στεφάνι του,ένα στάχυ για καλή τύχη, ένα ματσάκι λουλούδια για το χρώμα της άνοιξης,όσους μάηδες ήθελε,σπάγγκο, και να φτιάξει το δικό του στεφανάκι (εξεπλάγην όταν είδα τους περισσότερους συνομίληκούς μου να μην ξέρουν πώς να φτιάξουν στεφάνι και να μονολογούν απογοητευμένοι ότι περίμεναν να τους το δώσουν έτοιμο). Είδαμε μια ξυλοπόδαρη νεραϊδα, φάγαμε λουκουμάδες, και βαφτήκαμε στα χρώματα της άνοιξης! Αφού ήπιαμε το καφεδάκι μας και κάναμε τη βόλτα μας, γυρίσαμε με το καραβάκι στο χωριό Μασούρι, όπου φάγαμε το μεσημεριανό μας με αυτή τη θέα.Ζηλέψατε;Και που να δείτε τι βλέπαμε απολαμβάνοντας την απογευματινή μας κρεπούλα.Δε σας έρχεται να βουτήξετε τα πατούσια σας μέσα σε αυτή τη θάλασσα; Ελπίζω να τα περάσατε όλοι όμορφα!

Παρασκευή και 13

Χτες μετά από πολλά δυσάρεστα συμβάντα των τελευταίων ημερών, αποφασίσαμε να πάμε σινεμά για να μας φτιάξει το κέφι. Είδαμε το αριστούργημα «Παρασκευή και 13»,σε επανέκδοση. Παρόλο που η αίθουσα δεν ήταν γεμάτη, δεν έλειπαν τα πιτσιρίκια που βέλαζαν σε κάθε σκηνή φόνου σαν κατσικάκια που τα έβγαλαν για βοσκή. Μια απογοήτευση η ταινία, πολύ γυμνό, πολλές βωμολοχίες, κάθε δεύτερη φράση είχαμε και κάποια αναφορά στη γενετήσια πράξη, και καταλήξαμε τελειώνοντας η ταινία (κατ’ ευφημισμό) να νιώθουμε λες και ταξιδέψαμε ένα πεντάωρο με νταλικέρη της παλιάς σχολής. Αλλά το καλύτερο από όλα ήταν οι κλασσικές ατάκες ταινιών τρόμου. Ακολουθεί παράδειγμα:
Νεαρά ξανθομαλλούσα κοπελιά επιδίδεται με περισσό ζήλο σε θαλάσσιο σκι. Για άγνωστο λόγο, δεν έχει το πάνω μέρος του μαγιώ, και χαρωπά χοροπηδά στα κύματα της λίμνης γυμνόστηθη. Τον οδηγό του σκάφους τον τρυπά κατά μήκος της κεφαλής ένα βέλος (μετά το ταξίδι του στο διάστημα ο Τζέισον είπε να επιστρέψει στις ρίζες όσον αφορά τις μεθόδους δολοφονίας) και το σκάφος συνεχίζει ακυβέρνητο. Αφού χτυπά κατακούτελα τη νεαρά, αυτή κολυμπά προς την ακτή (με το σκηνοθέτη να μας τη δείχνει και πάνω και κάτω από το νερό κάθε τρεις και λίγο, για να μη χάσουμε το μπούστο). Και φτάνει στον ξύλινο μώλο, όπου αντικρίζει στα δυο μέτρα τον Τζέισον. Για όσους δεν γνωρίζουν τον εν λόγω κύριο, είναι ένας παραμορφωμένος, γεροδεμένος τύπος, με ρούχα προηγούμενης δεκαετίας (και με τη μπίχλα της προηγούμενης δεκαετίας μαζεμένη πάνω τους), με μάσκα στο πρόσωπο, και κραδαίνει ένα χασαπομάχαιρο. Και εδώ σας θέλω, τι ρωτά η νεαρά θωρώντας τον;
«Τι θέλεις από μένα;»
Εσύ τι εικάζεσαι να θέλει κοπελιά; Να παίξετε μπιρίμπα; Να του ξύσεις την πλάτη γιατί τον φαγουρίζει και δε φτάνει; Μα έλεος πια, τόσα χρόνια ταινιών τρόμου, ένα έξυπνο θύμα δεν έχω δει. Κι ύστερα λένε πως φταίει ο φονιάς…