Δευτέρα, 17 Μαΐου 2010

Αλλά τα βράδια...

Όσα γίνονται αυτές τις μέρες μου αφήνουν μια γλυκόπικρη γεύση στο στόμα,που δε μπορώ να περιγράψω.Σαν να θες να χαρείς,και να σε κρατάνε πίσω.Σαν να θες να μιλήσεις και να σε φιμώνουν.Σαν να θες να φωνάξεις και να έχεις βραχνιάσει.Παρακολουθώ αποκαμωμένη και χωρίς διάθεση να περνούν απλά εικόνες μπροστά μου,που με κάνουν να νιώθω,αλλά όχι να δείχνω.Ας αφήσω καλύτερα να το περιγράψει άλλος για μένα,που το κάνει και καλύτερα...

Αλλά τα βράδια



Και να που φτάσαμε εδώ
Χωρίς αποσκευές
Μα μ' ένα τόσο ωραίο φεγγάρι
Και εγώ ονειρεύτηκα έναν καλύτερο κόσμο
Φτωχή ανθρωπότητα, δεν μπόρεσες
ούτε ένα κεφαλαίο να γράψεις ακόμα
Σα σανίδα από θλιβερό ναυάγιο
ταξιδεύει η γηραιά μας ήπειρος…

Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη

Βέβαια αγάπησε
τα ιδανικά της ανθρωπότητας,
αλλά τα πουλιά
πετούσαν πιο πέρα

Σκληρός, άκαρδος κόσμος,
που δεν άνοιξε ποτέ μιαν ομπρέλα
πάνω απ' το δέντρο που βρέχεται…

Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη

Ύστερα ανακάλυψαν την πυξίδα
για να πεθαίνουν κι αλλού
και την απληστία
για να μένουν νεκροί για πάντα

Αλλά καθώς βραδιάζει
ένα φλάουτο κάπου
ή ένα άστρο συνηγορεί
για όλη την ανθρωπότητα

Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη

Καθώς μένω στο δωμάτιο μου,
μου 'ρχονται άξαφνα φαεινές ιδέες…
Φοράω το σακάκι του πατέρα
κι έτσι είμαστε δυο,
κι αν κάποτε μ' άκουσαν να γαβγίζω
ήταν για να δώσω
έναν αέρα εξοχής στο δωμάτιο

Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη

Κάποτε θα αποδίδουμε δικαιοσύνη
μ' ένα άστρο ή μ' ένα γιασεμί
σαν ένα τραγούδι που καθώς βρέχει
παίρνει το μέρος των φτωχών…

Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη!

Δως μου το χέρι σου..
Δως μου το χέρι σου..
(Λειβαδίτης-Παπακωνσταντίνου)

Τετάρτη, 12 Μαΐου 2010

Τα 'φτυσε;;;

Σήμερα ο υπολογιστής μου μου έδωσε πειστήρια για ότι προσπαθώ να πείσω τους συναδέλφους μου τόσους μήνες:είναι posessed!
Προσπαθεί να μου πει κάτι;Που έμαθε να μιλάει έτσι;Πάντως με έκανε να γελάσω πρωινιάτικα...

Δευτέρα, 10 Μαΐου 2010

Petit Fleur

Από τα μέσα του Μάρτη έχει ανοίξει στο Βόλο το Petit Fleur,και ήταν έρωτας με την πρώτη...γουλιά.Καταπληκτικός χώρος,η ιδιοκτήτρια γλυκύτατη και πολύ εξυπηρετική,και ροφήματα και γλυκά που δεν έχετε ξαναγευτεί.Ήπια το καλύτερο τσάι γιασεμί (και σημειωτέον,έχω πιεί τόνους) κι έφαγα το νοστιμότερο κέικ λεμονιού.Η ζεστή τους σοκολάτα είναι απλά αξεπέραστη,με προσεκτική και μοναδική παρασκευή,οι χυμοί τους πραγματικοί χυμοί,κι όσοι φίλοι μου έχουν δοκιμάσει τον καφέ τους είναι ενθουσιασμένοι.Αλλά για να τα απολαύσετε όλα αυτά,πρεπει να περάσετε ένα τέταρτο χαζεύοντας το παραμυθένιο δωματιάκι...Χωρίς λόγια:





Έχουμε και πιάνο!

Τραπεζάκια έξω:

Η παραγγελία μας:Dragon Tears,ανάμεικτος χυμός και τάρτα λεμόνι



Κι ένας από τους θαμώνες,σοβαρός σοβαρός. :-Ρ


Πότε θα σας κεράσω μια σοκολάτα στο Βόλο;

Regatta

Tην Κυριακή κάναμε μια βόλτα στην παραλία του Βόλου,για να απολαύσουμε τη Regatta.Τι;Δεν ξέρετε τι είναι η Regatta;Ρίξτε μια ματιά εδώ κι εδώ,κι έπειτα απολαύστε φωτογραφικό ρεπορτάζ αλά moukelis. :-P

To Tenacious ειναι Βρετανικό πλοίο και μου έκανε εντύπωση η οργάνωση,η καλή τους διάθεση και η φιλοξενία τους.






Πλοίο από την Ινδονησία,με ζωντανή μουσική,μεζεδάκια και πολύ ιδιαίτερη διακόσμηση:








Η "δική μας" Αργώ:






Για όποιον ενδιαφέρεται να δει τα ιστιοφόρα από κοντά,μέχρι την Τετάρτη το μεσημέρι που γίνεται ο απόπλους:
Η επίσκεψη στα πλοία είναι ελεύθερη και θα γίνεται με το ακόλουθο ωράριο:
Κυριακή: πρωί 12.30-15.00, απόγευμα 17.00-20.30
Δευτέρα: πρωί 10.00-13.00, απόγευμα 17.00-20.30
Τρίτη: πρωί 10.30-13.00, απόγευμα 17.00-20.30