Τετάρτη, 19 Μαρτίου 2008

Δευτέρα κάτι έχω, την Τρίτη δεν αντέχω…

Τετάρτη πώς βαριέμαι, που λένε και τα φίλτατα Στρουμφάκια…Τετάρτη σήμερα, και είχα ένα κάρο δουλειές. Και πονούσε και η κοιλιά μου. Και η μέση μου. Σε ελεύθερη μετάφραση:μέρα για γκρίνια. Ατέλειωτη γκρίνια.

Ξυπνάω το πρωί στις 7:30. Τώρα θα μου πείτε, τι ξυπνάς κι εσύ άνθρωπέ μου, άμα είναι να φας στη γκρίνια όλους τους παρευρισκομένους; Είσαι μαθήτρια; Είσαι οικοδόμος; Όχι φίλτατοι, αλλά είναι μαθητής ο μικρός αδελφός( ο οποίος πρέπει να κλείσει μάλλον ένα ραντεβουδάκι στον ΩΡΛ μήπως έχει κι αυτός κανένα βύσμα στο αυτί),που δεν ακούει ποτέ το ξυπνητήρι. Το ακούω όμως εγώ, οι γονείς, και όλη η γειτονιά. Κι άμα δεν ξυπνήσεις από το ξυπνητήρι του μικρού, θα ξυπνήσεις από την αγριοφωνάρα του μπαμπά, που πριν πάει στην οικοδομή, λέει να κάνει ένα τηλεφωνάκι. Από αυτά που και να μη χρησιμοποιήσει το ακουστικό, θα τον ακούσει ο άνθρωπος στον οποίο τηλεφωνεί κι έτσι…

Κατεβαίνω λοιπόν ρίχνοντας δολοφονικές ματιές στο πάνελ του σαλονιού. Κάνω βούρτσισμα, μαζεύω και το μαλλί που είπε να το γλεντήσει πρωί πρωί, και πάω να φτιάξω ένα τσάι. Ερώτημα: Υπάρχει κάποιος λόγος να ψαρεύω το χαρτάκι του φακελλακίου του τσαγιού μέσα από την κούπα μου; Είναι κάποιο αρρωστημένο αστείο πρωϊνιάτικα; Ο κατασκευαστής της Lipton παίζει με τα νεύρα μου; Είναι σαδιστής; Κάνε άνθρωπέ μου το σχοινάκι έναν πόντο πιο μακρύ…Με αυτοσχέδιο μηχανισμό που θα ζήλευε κι ο Μαγκάϊβερ, ψαρεύω μέσα από το αχνιστό ρόφημα το καρτελάκι. Πίνω το τσάι μου ζητώντας από τη γιαγιά που θα πάει στο χασάπη, να μου πάρει δύο στήθη κοτόπουλου για να κάνω σουβλάκια. Το βράδυ θα κάνει ο Μούκος μπάρμπεκιου και του αρέσουν πολύ τα σουβλάκια μου. Τονίζω στη γραία ότι θέλω ΜΟΝΟ στήθη, επειδή δεν έχω χρόνο να φιλετάρω ολόκληρο κοτόπουλο. Δεν προλαβαίνω να πιω μισό φλιτζάνι, και η γιαγιά επιστρέφει. Με δύο πουλιά. Και πριν προλάβω να μιλήσω, μου δηλώνει ορθά κοφτά ότι ο Ζήσης (ο χασάπης της γειτονιάς) δεν έχει σκέτα στήθη. Το ξέρω. Ο αντιπαθητικός ο Ζήσης δεν έχει σκέτα στήθη. Έχει στήθη με τριχάρες, που μας τις επιδεικνύει το καλοκαίρι που έχει ζέστη και κουβαλάει τα κρέατα. Στο προκείμενο. Της εξηγώ ότι στον άλλο χασάπη έχει, και μου δηλώνει με στόμφο ότι στον άλλο χασάπη δεν πάει, επειδή δεν τον ξέρει. Έχω βάσιμες υποψίες ότι η γιαγιά παίρνει μίζα από τον Ζήση.

Μουρμουρίζοντας, φιλετάρω το κοτόπουλο, και πάω στο νεροχύτη, όπου φρενάρω σαν Punto που πάει με 200.Στο νεροχύτη κείτεται ένα πτώμα. Κουνελιού. Εγώ το κουνέλι δεν το τρώω. Είχα δύο φορές για κατοικίδιο και δε μου πάει καρδιά, είναι σαν να τρώω τη γάτα μου. Φωνάζω τη μαμά, που σπεύδει να το περιμαζέψει. Τι σπεύδει δηλαδή, που μόνο με κιμωλία δεν ζωγράφισε το περίγραμμά του στο νεροχύτη, όπως στις ταινίες. Τέλος πάντων, τελειώνω τα σουβλάκια, κάνω μια φουρνιά πατάτες, κάνω και μια πανακότα σοκολάτα.

Αισίως έχει πάει 3.30,οπότε αρχίζω να ετοιμάζομαι για το μάθημα. Βάζω το μπορντώ μου το φόρεμα, κάνω το αναιδές μαλλί συντριβάνι, και βγαίνω στο δρόμο σκέτη οπτασία:σαν τον Βλαντ τον παλουκωτή (είμαι και το εκρού του νεκρού πριν τα μπάνια),με κίτρινη τσάντα (δώρο Λούζι).Εκεί λοιπόν που «ανεβαίνω σκαλοπάτια, κατεβαίνω ανηφοριές» που λέει και το τραγούδι, μέσα στην ευωδιά των σκουπιδόλοφων, γίνεται το αναπάντεχο. Σταματάει δίπλα μου ένας κάγκουρας. Κάγκουρας είναι ο τύπος που έχει ένα αμάξι με έντονο χρωματισμό. Μερικές φορές και με χρωματισμό που αλλάζει. Το αμάξι του είναι συνήθως ένα Punto που το προσπερνώ κι εγώ με 30,αλλά αυτός θέλει να νομίζει ότι είναι ένας δεύτερος Χάκκινεν. Έχει κοτσάρει πάνω στο αμάξι του χίλια δυο λαμπάκια, σε στυλ «βαριόμουν να βολέψω τα χριστουγεννιάτικα λαμπιόνια και είπα να δώσω έναν εορταστικό τόνο στο αμάξι»,και οδηγεί με μισοκατεβασμένο το φιμέ τζάμι, και το χέρι κρεμασμένο απ’ έξω. Σταματάει δίπλα μου, και δεν ξέρει ότι μόλις του χαμογέλασε η τύχη. Και, κοιτάζοντάς με σαν τη μύγα μέσα από τα RayBan (δεν είναι Ιούλιος ακόμα καλέ μου, βγάλτα ),πετάει τη φονική ατάκα:

-«Μωρό, που πας να σε πάω;»

Τώρα να του εξηγήσω ποιος είναι μωρός από τους δυο μας, σιγά μην καταλάβει. Αλλά έννοια σου, και μου έχει ξανατύχει. Αυτό το έργο κάπου το’ χω ξαναδεί. Και μάντεψε, κάπου εδώ βγαίνει ο δολοφόνος.

Μπροστά από τα μάτια μου περνούν πληροφορίες και ατάκες, σαν τον Robocop που αναγνωρίζει το στόχο. Παίρνω ένα ύφος όλο νάζι, και του λέω:

-«Μπα, δεν είναι στο δρόμο σου.»

Εδώ είμαστε, θα είπε αυτός από μέσα του.

-«Και που το ξέρεις;»

-«Μόλις σε έστειλα στο διάολο, και δεν πάω κατά ‘κει.»

Με το χαμόγελο πάντα.

Έφταιγα; Όχι πείτε μου.

26 σχόλια:

Μαριλενα είπε...

Eλα τον κακομοίρη.. (εγώ τους λυπάμαι τους καημενους αυτους, το λεω και στην Ελενη που ειναι εξ ισου άκαρδη..)

καλε μουκελάκι, κι εγώ φοράω μαυρα γυαλια ΟΛΟ το χειμώνα, δε μπορώ χωρις αυτά καθόλου!

κρέας όμως, δεν τρωω ποτέ. λόγω της γνωστής ζωοφιλίας. παλαιόθεν δεν έτρωγα μονο κοκκινο, τις κοτες δεν τις πολυλυπόμουν, τωρα τις λυπάμαι κι αυτές, οποτε παει και το κρεας..
τα δε μπιφτέκια (επειδή έχω χοντρο πρόβλημα με την αλεσμένη σάρκα) τα κανει το καλο μου το Ελενάκι, που λυπάται από βάθους καρδίας τη μισότρελλη μανουλα..

φιλάκια :))

Nathalie είπε...

Lol με την τελευταία ατάκα!! Θυμάμαι πέρσι να γυρνάω 11 παρά το βράδυ από το φροντιστήριο και να ακούω το Concerto d'Aranjuez και να σταματάει ένα αμάξι μπροστά μου με τέρμα μουσική τύπου derti fm, να βγαίνει ένας πενηντάρης από το παράθυρο που κάπνιζε πουράκι και να μου κάνει "Καλησπέρα". Δε θυμάμαι τι του'χα πει και ξεκουμπίστηκε αλλά σίγουρα δεν ήταν τόσο επικό όσο αυτό που είπες εσύ.. Χρόνια πολλά και από εδώ!! Άπειρες ευχές!

cook είπε...

χαχ....εσύ γκρινιάζεις κι εγω γελάω...πολύ διασκεδαστικη αναρτηση :)
καλό βραδυ...

Γκρινιάρης είπε...

Χαχα, πολύ ωραίο post! Χορταστικό!

Δεν ήταν και η καλύτερή σου μέρα, ε;

moukelis είπε...

@Μαριλένα:Εδώ δε λυπούνται αυτοι τον εαυτό τους,θα τους λυπηθώ εγώ; :@Ρ
Δεν είναι μόνο τα γυαλιά,ρώτα την Ελένη να σου αναλύσει το λήμμα "καγκουριά",είναι όλο το πακέτο.
Δεν έχω φτάσει σε σημείο να μην τρώω καθόλου κρέας,αν και κατά περιόδους δεν το θέλει ο οργανισμός μου καθόλου,μου φέρνει ναυτία.
φιλάκια...:@*

@Ναταλία:Να γράψεις την ατάκα να την έχεις εύκαιρη,σώζει σε τέτοιες περιπτώσεις...Μα ήθελα να 'ξερα,σοβαρά πιστευουν ότι έχουν πιθανότητες;;;

@Cook:Θα έπρεπε να ντρέπεσαι...Έχε χάρη που έχετε ωραίο φαί σήμερα,αλλιώς...

@Γκρινιάρη:Τι καλύτερο από το να δέχεσαι τα κοπλιμέντα του Γκρινιάρη για γκρινιαροποστ!:@)
Όχι,η αλήθεια είναι ότι μερικές μέρες μου φταίνε όλα,αλλά η σημερινή ήταν δικαιολογημένη γκρίνια με τα όλα της πιστεύω!
Καλό βράδυ σε όλους!

if.. ιγένεια είπε...

χαχαχ..

Στοχαστης είπε...

Ειναι ρε παιδι μου μια απο "εκεινες" τις μερες, που μολις ξυπνησεις αμα στησεις αυτι ακους όλα τα κουλά να ερχονται με τυμπανοκρουσιες να σε βρουνε! Παρακαλειται η μητερα να μην ξαναφερει κουνελι στο σπίτι και ο κυριος Μαμαλακης να σταματησει να τα μαγειρευι. Οσο για τον καγκουρα, και λιγα του ειπες παιδι μου, τα θελει ο τετοιος τους με αυτα που λενε. Και ειναι και δικια μου απορια τελικα, πραγματικα πιστευουνε οτι εχουνε ελπίδες;;;;;

sofia είπε...

Νάσαι καλά. Με έκανες και γέλασα πρωί πρωί. Πολύ καλό...

sofia είπε...

Διάβασα στα σχόλια, ότι αναρωτιέσαι αν έχουν πιθανότητες. Λοιπόν όταν ήμουν μικρούλα 19, είχα πάει εκδρομή με ένα group. Ήταν και άλλες 5-6 κοπελλιές στην ίδια ηλικία. Στην Καλαμάτα λοιπόν όταν φτάσαμε στο ξενοδοχείο ήταν μια παρέα απο 50 αριδες. Και αρχίσαν, κορίτσια να πάμε στα μπουζούκια και τέτοια. Τα παίρνω στο κρανίο και τους αρχίζω στο βρίσιμο. Τι παιδεραστές τους είπα, τι ανώμαλους, δεν περιγράφεται. Αναβαίνω στο δωμάτιο, καταβαίνω... και οι υπόλοιπες...στα μπουζούκια...

IF είπε...

Καλημέρα και από μένα. Η ατάκα έγραψε. Τέτοιες μέρες να φοράς κονκάρδα να προσέχουμε :)

Χελώνα είπε...

Ελα βρε Μουκελάκι δε γέλασες?Εγώ ψωφάω για τέτοια.Γελάω με τη καρδιά μου.

moukelis είπε...

@If...ιγένεια δεν ντρέπεσαι να γελάς;;;

@Στοχαστή:Ο Μαμαλάκης ειδικά,να σταματήσει πάραυτα!

@Σοφία:Δεν αμφιβάλλω ότι υπάρχουν και ανεγκέφαλα...Αλλά τι να κάνουμε,απόψεις είναι αυτές.Πάντως κι εγώ σαν εσένα είμαι όπως βλέπεις!

@Χελωνάκι:Μα πως,δεν το διασκέδασα νομίζεις;Μόνο που ο "κύριος" το διασκέδασε λιγότερο...Αν κι εκει που τον έστειλα ακούγεται ότι περνάνε μια χαρά...

Γλυκο-Κερασο-Ζouzouna είπε...

Εχω πεθάνει στο γέλιο.....μόνο αυτό. καλό σου απομεσήμερο γλυκό μου !!! φιλάκια στα μαγουλάκια σου!!!

moukelis είπε...

Κερασοζουζού καλό απόγευμα και σε σένα,και πολλά φιλάκια. :@*

Άκης είπε...

Διάβασα με προσοχή όλη σου την ανάρτηση και πραγματικά είμουν περίεργος που θα καταλήξεις.!!¨οχι δεν έφταιγες.Καλά ξηγήθηκες..

Saigon & Baygon Inc. είπε...

R-E-S-P-E-C-T!!!
Τρελό respect!!!
Γούρλωσα τα μάτια και ψόφησα στα γέλια διαβάζοντας τη θανατηφόρα ατάκα, μπράβο Μουκελάκι!!! :-D

Λούζι

αχτίδα είπε...

Όταν είμαστε σε κατάσταση γκρίνιας ( καταρχάς ξυπνάμε έτσι!) μας φταίνε όλα, όμως σαδιστικά γέλασα με όσα έγραφες και μου έφιαξες το δικό μου πρωινό πέρασμα απο το σπίτι σου.Τι κάνει το γατουλάκι σου; σε ζηλεύω γιατί τα γατάκια είναι άπιαστα σε γλύκα αυτή την ηλικεία και μόλις αρχίζουν να παίζουν.Περιμένουμε φωτογραφίες!Καλή σου μέρα!

Σοφια είπε...

Κορυφαία ατάκα! Λέω να την υιοθετήσω!
Καλημέρα Μουκελάκι!

moukelis είπε...

@Άκη:Αφού κατέληξες και μετά από προσεκτική εξέταση ότι έκανα καλά,διαλύθηκαν οι τύψεις που μου δημιούργησε η Μαριλένα lol.

@Λούζι:Είπαμε,άμα με πειράζουν,πειράζω.
Παρακαλώ να αντικαταστήσετε την προσφώνησή σας,Μουκελάκι με φωνάζει η ζουζούνα και ενίοτε η Μαριλένα,από σας θα ήθελα κάτι πιο εγκάρδιο παρακαλώ.Γατοφιλάκια στην ασπριδερό γάτο και τον μαυριδερό σύζυγο! χιχι

@Αχτίδα:Τρέλα είναι σίγουρα,αλλά δεν την έχω μαζί μου για να σας τη δείξω και να με τρελάνει με τα κόλπα της...:@(
Την έχει μια κοπέλα από γέννα στην Αθήνα,και πρέπει να μεινει με τη μαμά της τους πρώτους δύο μήνες για να θηλάσει.Μόλις μου στείλει φωτό θα σας τη δείξω!

@Κουκουβάου:Έχεις το ελεύθερο για αντιγραφή,σου παραχωρώ το copyright! :@)

Black Diamond είπε...

Χαχαχαχαχα
πολύ καλό.

Αλλά εγώ για να ξέρεις όλο τον χρόνο είμαι με τα γυαλιά ηλίου.
Δεν μπορώ χωρίς. Και ακόμα όταν δεν έχει πολύ ήλιο από συνήθεια τα βάζω στο κεφάλι σαν στέκα :P

moukelis είπε...

@Μαύρο διαμαντάκι:Άμα σταματήσεις δίπλα μου με καγκουράμαξο και μου κάνεις την ίδια ερώτηση,θα τα ακούσεις κι εσύ!Αλλά σκέτο γυαλί εντάξει μπορεί να τη γλιτώσεις με ένα πείραγμα...:@Ρ
Καλημέρες!

MAD είπε...

Καλό ΣουΚού κούκλα ;-)

moukelis είπε...

Επίσης καλό ΣουΚου γιατρέ μου...;@)

Anna είπε...

Καλά τελεια η ατακα!!!
Σε πειραζει να την χρησιμοποιήσω;;;
Φιλακια!!!

Σοφία είπε...

Μια χαρά σε βρίσκω καλή μου! Και λίγα του είπες χεχεχε :-)

moukelis είπε...

Αννούλα και Σοφία,χρησιμοποιείστε την ελεύθερα,σας παραχωρω το copyright! :@D