Κυριακή, 20 Ιανουαρίου 2008

London calling...3

Η τρίτη και προτελευταία μας μέρα στο Λονδίνο ξεκίνησε λίγο…απρόοπτα. Στο πρόγραμμα, όπως με ενημέρωσε ο οργανωτής Μούκος, είχαμε να επισκεφθούμε την γνωστή υπαίθρια αγορά του Portobello. Βρίσκεται στο Notting Hill, και μπορείς να βρεις πολλές αντίκες και μικροαντικείμενα με ένα άρωμα από το παρελθόν. Χαρά εγώ, που θα πηγαίναμε στην αγορά από όπου περνούσε ο Χιού κάθε πρωί…Άσε που είχα σκεφτεί και τόσα δωράκια να πάρω για γνωστούς και φίλους. Ξεκινήσαμε λοιπόν πολύ πρωί (δεν είχε χαράξει ακόμα όταν ξυπνήσαμε) για να έχουμε αρκετό χρόνο να τη γυρίσουμε και να συνεχίσουμε στην υπόλοιπη περιήγηση. Επιβιβαστήκαμε στο μετρό, και παρακολουθούσαμε νυσταγμένοι τα τοπία να εναλλάσσονται από τα θολωμένα τζάμια. Ήταν φανερό ότι περνούσαμε σε μια περιοχή πιο γραφική, και έξω από το πολύβουο κέντρο. Κατεβήκαμε στη στάση μας, και αρχίσαμε να περπατάμε θαυμάζοντας τα όμορφα σπίτια δεξιά κι αριστερά μας. Μετά την υπόδειξη μιας περαστικής σχετικά με το δρόμο όπου στήνονταν η αγορά, στρίψαμε από μια γωνία για να αντικρίσουμε…μαρούλια. Μαύρη απελπισία. Δηλαδή τι μαύρη, πράσινη. Ο καημένος ο Μούκος να λέει ότι θα είναι παρακάτω οι αντίκες, εγώ να τα έχω βάψει μαύρα, μέχρι που ένας μανάβης μας πληροφόρησε ότι η αγορά με τις αντίκες είναι πολύ μεγάλη, με πάρα πολλά πράγματα και πολλές αντίκες, αλλά είναι…αύριο. Εκείνη τη μέρα, μόνο κάτι καχεκτικές ντοματούλες είχαν. Τι να κάνουμε…μια και δυο οι μούκοι αποφάσισαν να εκμεταλλευτούν τη μέρα τους στο έπακρο. Δε θα το έβαζαν κάτω για μια μικρή αναποδιά. Βάλαμε στο πρόγραμμά μας το κατάστημα παιχνιδιών Hamleys,που κανονικά δε θα το προλαβαίναμε, περάσαμε κι από την πλατεία Picadilly για να φωτογραφίσουμε το άγαλμα του Έρωτα, στείλαμε τις καρτ ποστάλ μας στις οικογένειες και τους φίλους μας (στον αδερφό μου έφτασε πριν μια εβδομάδα, αθάνατα ΕΛΤΑ),και συνεχίσαμε για το μουσείο κέρινων ομοιωμάτων Madame Tussauds, όπου είχαμε κάνει κράτηση. Αν και το εισιτήριο μας φάνηκε λίγο τσουχτερό, βγαίνοντας συμφωνήσαμε ότι ήταν σχετικά δικαιολογημένο. Μεγαλύτερη εντύπωση μου έκανε το γεγονός ότι τα ομοιώματα είναι χωρίς γυάλα, ανάμεσα στον κόσμο. Μπορείς να τα αγγίξεις, να φωτογραφηθείς μαζί τους, άσε που σκουντάς κάποιον, γυρνάς να ζητήσεις συγνώμη και βλέπεις δίπλα σου τον Τομ Κρουζ. Τι χαμπάρια Τομ; Βγάλαμε πολλές φωτογραφίες με διάσημους, και αποκαμωμένοι πήγαμε να τσιμπήσουμε κάτι. Επόμενη στάση:Βρετανικό μουσείο.Mind the gap. Όπου επίσης επιτρεπόταν οι φωτογραφίες και η βιντεοσκόπηση, γεγονός που με ξάφνιασε. Ένα θεματάκι είχαμε με τα πλήθη των κινέζων, που δε σε άφηναν να περάσεις επειδή τους χαλούσες τη φωτογραφία (έχει και κατάλογο, όλα τα εκθέματα ένα ένα έπρεπε να τα βγάλουν;)περνούσες μπροστά από το βίντεο, τους χαλούσες την ξενάγηση, έμπαινες μέσα στο γκρουπ τους… Είδαμε αιγυπτίους Φαραώ, σαρκοφάγους, αγάλματα των Αζτέκων, τα μάρμαρα του Παρθενώνα (τελικά εγώ που νόμιζα ότι μας έχουν πάρει κάτι λίγα, ανακάλυψα ότι μας έχουν αφήσει μόνο τις κολώνες),Ασσυριακά αγγεία…Στον πάνω όροφο τα πατουσόνια μου με πρόδωσαν και άφησα το μούκο μόνο του να μου τα τραβήξει σε βίντεο. Ξανά στο μετρό για να επισκεφθούμε το Animation Gallery,το οποίο περιμέναμε λίγο πιο μουσείο και έμοιαζε πιο πολύ με γκαλερί, οπότε δεν μπήκαμε, και συνεχίσαμε για το Covent Garden.Πολύ όμορφο μέρος, πολύ ζεστή ατμόσφαιρα, άνθρωποι που σου μιλούσαν και χαμογελούσαν. Έβγαλα και φωτογραφίες, έπιασα και κουβέντα με έναν φωτογράφο που έκανε τον κοσμηματοπώλη για έξτρα εισόδημα…Παρακολουθήσαμε το Heliosphere,που ήταν μια εναέρια ακροβατική παράσταση. Ο ακροβάτης κρεμόταν από μια σφαίρα που έμοιαζε με αερόστατο, και έκανε αρμονικές κινήσεις με συνοδεία μουσικής. Ότι πρέπει μετά από μια κουραστική μέρα.

Την τελευταία μέρα αναγκαστικά ακολουθήσαμε το γκρουπ, καθώς αναχωρούσαμε από το αεροδρόμιο του Gatwick, που είναι έξω από την πόλη και δε γινόταν να πάμε μόνοι μας. Μας πήγαν στο θερινό ανάκτορο της Βασίλισσας, το παλάτι του Windsor.Πιο πολύ με άρεσε το όλο συγκρότημα, που έμοιαζε με μεσαιωνική πόλη. Είχε μια όμορφη μικρή αγορά, και αρκετά εστιατόρια. Επίσης είχε κάποια σουβενίρ σε χαμηλότερες τιμές από ότι τα έβρισκες στο Λονδίνο, όπως μας πληροφόρησε η ξεναγός. Το απογευματάκι, με πολλή ομίχλη, μας άφησαν στο αεροδρόμιο. Μετά από αρκετή ταλαιπωρία και καθυστέρηση, αφήσαμε πίσω μας την αγγλική πρωτεύουσα, για να φτάσουμε στη Θεσσαλονίκη, όπου η ταλαιπωρία συνεχίστηκε. Με τα πολλά, φτάσαμε Βόλο, όπου κοιμηθήκαμε πολλέεεεες ώρες και μοιράσαμε τα δωράκια και τις αναμνήσεις μας από την εκδρομή.

Ήταν σίγουρα ένα ταξίδι από τα πιο ωραία μας. Στο μέλλον μας βλέπω να ξαναπηγαίνουμε προς τα εκεί, καμιά Σκωτία ή Ιρλανδία σκέφτομαι. Πάντως όσοι εκεί έξω το σκέφτεστε, επιχειρήστε το, με καλή οργάνωση και ένα ζευγάρι άνετα παπούτσια, μπορείτε να δείτε πάρα πολλά. Και για συμβουλές, οι Μούκοι είναι εδώ!

15 σχόλια:

Γκρινιάρης είπε...

Πολύ όμορφα! Άντε, και σε άλλα με υγεία!!!

Εγώ πάντως δεν τρελάθηκα με το Madame Toussaud's. Ίσως γιατί πλέον δεν είναι κάτι τόσο εντυπωσιακό ή πρωτοποριακό στην εποχή μας, με τόσα που έχουν δει τα μάτια μας.

Κρίμα για το Portobello, ατυχία. Αλλά δεν πειράζει, αξιοποιήσατε τη μέρα στο full όπως φαίνεται!

moukelis είπε...

@Γκρινιάρη:Τελικά καθόλου γκρινιάρης δεν είσαι,μια χαρά χαρούμενος άνθρωπος μου φάινεσαι.Καλά δε ντρέπεσαι να μας παραπλανάς; :@Ρ(άσχετο)
Ε εντάξει απλά με τόση συντήρηση που θα χρειάζονται αυτά τα ομοιώματα και ο χώρος,που είναι αρκετά μεγάλος,φαντάζομαι ότι αξίζει τα λεφτά του.
Ναι,το Portobello μεγάλη ατυχία,αλλά δεν πειράζει,το αναπληρώσαμε με το ποστ σου!

φεγγαραγκαλιες είπε...

παντα ταξιδια σας ευχομαι..υπεροχα!!

Σοφία είπε...

Εμένα μ' αρέσει πολύ το Madame Tussaud's και μάλιστα έχω πάει 2 φορές και θα πήγαινα ευχαρίστως και τρίτη. Κάνατε το γύρο της ιστορίας του Λονδίνου με το τραινάκι; Αυτό μου άρεσε πάρα πολύ :-)

Όλες οι σπέσιαλ αγορές στο Λονδίνο (ό,τι έχει σχέση με αντίκες ή crafts) ανοίγουν μόνο σαββατοκύριακα. Αυτό το αναφέρω για το μελλοντικό σας ταξίδι χιχιχι

Οι τουρίστες με τις φωτογραφικές μηχανές πρέπει να ήταν Γιαπωνέζοι και δεν μπορείς να τους κακολογήσεις, γιατί γι' αυτούς ένα ταξίδι στο Λονδίνο είναι όνειρο ζωής - δεν είναι όπως για μας, που μπορούμε άνετα να πάμε 3 και 4 φορές. Οπότε είναι φυσικό να θέλουν να βγάλουν όσο περισσότερες φωτογραφίες γίνεται. Αλλά συμφωνώ ότι είναι σπαστικοί όταν προσπαθείς να δεις κάτι με την ησυχία σου.

Στο Windsor δεν έχω πάει, οπότε περιμένω εναγωνίως φωτογραφίες σας!

Χελώνα είπε...

Επιτέλους Μουκελάκι χορτάσαμε ομορφες περιγραφές και τέλειες φωτογραφίες.Αντε πάντα τέτοια.Φιλάκια και καλή εβδομάδα

moukelis είπε...

@Σοφία:Κάναμε το γύρο με το τραινάκι,και ήταν πολύ πολύ ωραίο και καλοστημένο!Στο μελλοντικό μας ταξίδι θα φροντίσουμε να σε ρωτήσουμε πιο πριν,για να μην την πατήσουμε...Δε διαφωνώ ότι ίσως να μην έχουν την άνεση να πάνε πολλές φορές,άλλωστε κι εμείς δε μπορούμε να τρέχουμε στο Παρίσι ή στο Λονδίνο κάθε τρεις και λίγο,αλλα αυτοί έβγαζαν πια λες και θα έκαναν καταγραφή των ευρημάτων!Τέλος πάντων,ο καθένας έχει δικό του τρόπο να χαίρεται το ταξίδι.Θα σας βάλουμε και φωτογραφίες από το Windsor (χαλάμε χατήρια;),αλλά απ'έξω,επειδή μεσα δεν μπήκαμε.

@Χελωνάκι χαίρομαι που έμεινες ευχαριστημένο.Ελπίζω να ξαναταξιδέψουμε σύντομα για να έχω να σας αφηγούμαι!

Μαριλενα είπε...

Ηρθα η επίτιμος, ήρθα :))

και είδα χρώματα, περιγραφές, άρωμα ταξιδιού, ομίχλη, μέχρι και μαρουλια είδα! (που μια ποικιλία τους τη λα-τρεύ-ω) :)

καλη προσαρμογή στα της χώρας μας μουκελάκια (και θα στείλω από δω, και την άλλη φοβερή φαν, που όπου δει αφισα του Johnny χαιρετάει :ΡΡ)

Princess Elen είπε...

Καλησπέρα!! Ήθελα να σου πω πόσο μου αρέσει το τραγουδάκι αυτό!! Το έχω για ringtone τώρα :-)

Φιλιά


ps. Είμαι η άλλη fan :)

moukelis είπε...

Ωωωωωωω!(κύμα)Δύο επίτιμα μέλη λοιπόν!
@Μαριλένα:Ε δεν είμαστε τόσο ψώνια που να θέλουμε και προσαρμογή,αν και εγώ ακόμα προσποιούμαι ότι μιλάω με βρετανική προφορά! :@Ρ
@Princess Elen:Επιτέλους,μια πραγματική πριγκήπισσα στο κάστρο του Πρίγκηπα Γελαστρόνι!Τα συγχαρητήριά μου δεσποινίς για τις επιλογές σας!Α εσυ χαιρετάς πουλάκι μου άμα δεις αφίσα;Εγώ συνήθως κοιτάζω με απλανές βλέμα και αναστενάζω,κι ο μούκος νευριάζει...

Χελώνα είπε...

Βρε μουκελάκι βοηθησέ με.Διάλεξα κι εγώ ενα ρολογάκι, αντιγράφω τον κωδικό του μετά που να το κάνω επικόλληση?Επίσης αυτά τα ωραία γυρω-γύρω πως τα βάζετε?

moukelis είπε...

Ότι θέλει το χελωνάκι μας.Λοιπόν,διαλέγεις από τα ρολόγια για μπλογκ,υπάρχει κατηγορία στο αριστερό σου χέρι.Αφού διαλέξεις τι διαστάσεις θέλεις,αντιγράφεις τον κωδικό.Συνδέεσαι με το μπλογκ σου,πας στ "πρότυπο",και μετά "προσθήκη στοιχείου σελίδας".Από αυτά που σου βγάζει,διαλέγεις "HTML/Java script",και κάνεις επικόλληση όλο τον κωδικό στο παράθυρο που σου βγάζει.Από εκεί μπορείς να βάλεις και εικόνες,ακόμα και ψηφοφορία.Έρχομαι σε λίγο να δω αν τα κατάφερες.
Ποια γύρω γύρω,να σου πω πως τα βάζουμε κι αυτά;

Χελώνα είπε...

Yes! Yes! Χίλια ευχαριστώ για έλα να καμαρώσεις..Δεν μπορώ να το βάλω σε άλλο σημείο?Τα γύρω-γύρω είναι διαφορα μπιχλιμπίδια ή όμορφες σελίδες πέρα απο το πρότυπο που σου το δείνει έτοιμο.

Trelofantasmeni είπε...

Απο το Βόλο είσαι καλή μου...?

Εκεί κοντά έρχομαι συχνά ...θα τύχει να γνωριστούμε !

Τελικά την αγορά με τις αντίκες δεν την είδες?
Τι κρίμα...μου αρέσει κι εμένα πολύ ο άτιμος ο Χιου !

moukelis είπε...

Θαύμα,να έρθεις σύντομα να σε δούμε κι από κοντά τρελοφαντασμένη!Να πούμε και το χελωνάκι!
Αχ δεν την είδαμε,είδαμε μόνο το χώρο όπου γίνεται,γεμάτο ζαρζαβατικά...Και φυσικά δεν είδαμε ούτε τον άτιμο τον Χιου...Ούτε τον άτιμο τον Ντεπ,που πληροφορήθηκα ότι δύο μέρες αφότου φύγαμε,έκλεισε το Hamley's για να ψωνίσει δωράκια για τα παιδάκια του....Δεν πειράζει,είναι γραφτό μου να τον δω,δεν τον πέτυχα στη Γαλλία,τον έχασα παραλίγο στο Λονδίνο,στο επόμενό μας ταξίδι θα τον πετύχω σίγουρα!

anamella είπε...

Μπράβο ρε παιδιά και του χρόνου σας εύχομε να πάτε κάπου αλλού και να μας τα περιγράψεις ετσι όμορφα !!
Όσο για τις φωτό πολύ καλές !!!!
Καλό μεσημέρι